Hoe het ging bij de Commissie Onderwijsgeschillen tegen de Lidwinaschool en Askoscholen (II)
Mensen - Scholen
vrijdag, 05 augustus 2016 15:51

Eind maart 2016 hebben we een klacht bij de Landelijke Klachtencommissie Onderwijs ingediend. Deze commissie wordt ook wel de Commissie Onderwijsgeschillen genoemd. De klacht was tegen directeur Maarten Berkers van de Lidwinaschool in Amsterdam en voorzitter Diane Middelkoop van Askoscholen. Zij bagatelliseren en traineren samen klachten en proberen klagende ouders te intimideren.

Behalve voor een formele procedure kunnen ouders ook kiezen voor "mediation" bij de Commissie Onderwijsgeschillen. Dat kost dan wel heel veel tijd van de ouders, tijdens kantooruren. In ons geval was er al veel gepraat, ook door veel andere ouders die precies dezelfde problemen hadden geconstateerd. Wij kozen dus voor de formele procedure. Zie ook mijn eerdere artikel.

In deze procedure zijn ouders op een aantal punten in het nadeel. Zo is het advies van de Commissie niet bindend. De uitvoerende instantie, in dit geval Askoscholen, kan het gewoon naast zich neer leggen. Dat heeft tot gevolg dat de Commissie Onderwijsgeschillen extreem voorzichtig is in de beoordeling van klachten, en in haar uitspraken.

Een andere gevolg is dat scholen zonder schriftelijk verweer weg kunnen komen. Bij de gewone rechter kan dat niet. Bij geen verweer wordt de klacht daar gewoon toegewezen. Bij de Landelijke Klachtencommisse Onderwijs kunnen scholen volstaan met alleen verweer voeren op de hoorzitting, waar ouders weinig spreektijd hebben.

Wij zijn begin juni 2016 naar de hoorzitting geweest. Ook wij hadden weinig spreektijd. De heer Berkers en mevrouw Middelkoop waren veel aan het woord. Een doekje voor het bloeden zou zijn als de hoorzitting in zo'n geval even geschorst wordt. De ouders kunnen dan nog even nadenken over wat ze zullen zeggen op het verweer. Dat gebeurt echter niet.

In de brief werd inderdaad gewaarschuwd dat de spreektijd beperkt zou zijn. Maar voor ons gaf dat niet want "de Commissie heeft alle stukken gelezen". Dat stond immers in de brief. Uit de vragen bleek helaas dat men de zaak niet zo serieus had voorbereid. Het bleek dat niet iedereen de stukken goed had gelezen. Ook waren de vragen nauwelijks voorbereid. Veel antwoorden op vragen aan ons stonden gewoon in de stukken. Andere vragen hadden een algemeen karakter, zo van "legt u eens uit wat u er van vindt".

Zo kregen wij een vraag van een mevrouw, over wat wij verstaan onder passief TV-kijken, op de Lidwinaschool. Dit is een kernbegrip in onze klacht. Een belangrijk punt van onze klacht is dat de kinderen op de Lidwinaschool vaak passief TV-kijken naar pulpprogramma's. Dit komt ook terug in de samenvatting van de Commissie Onderwijsgeschillen. Wat wij daarmee bedoelen staat natuurlijk gewoon in de klacht. Je zou dus verwachten dat de Commissie mijn omschrijving in de klacht heeft opgezocht. Niet dus. Ook vroeg iemand uit het onderwijsveld waarom de Medezeggenschapsraad nooit iets gedaan heeft aan deze problemen. Ook dit had ik uitgebreid uitgelegd in een aparte brief, die men kennelijk niet gelezen had. Verder werd er nog gevraagd waarom wij onze kinderen niet naar een andere school deden. Ook die vraag was al in onze klacht beantwoord. Zowiezo is dat geen relevante vraag. Daar gaat je spreektijd dan.

Het is zelfs erg raar dat de Commissie Onderwijsgeschillen tijdens de hoorzitting vraagt waarom wij onze kinderen niet naar een andere school sturen. Wij klagen om de school te verbeteren, en naar welke school wij onze kinderen sturen staat daar los van.

Mijn klacht ging onder meer over het niet-integere gedrag van Maarten Berkers en Diane Middelkoop. Tot mijn verbazing gingen Maarten Berkers en Diane Middelkoop tijdens de hoorzitting hiermee gewoon door. Zo beweerde mevrouw Middelkoop dat de vertrouwenspersoon die bij conflicten bemiddeld "onafhankelijk" is. Gelukkig kon ik daarop zeggen dat iemand die betaald wordt door Askoscholen en al zo'n 20 jaar (of langer) een relatie met Askoscholen heeft natuurlijk nooit onafhankelijk is.

Tijdens de hoorzitting kwam Maarten Berkers alsnog met een verklaring waarom hij mijn zoon 2 dagen geschorst had. Daar hadden wij hem al een jaar geleden om gevraagd. Hij weigerde te antwoorden. Letterlijk zei hij: "Ik kan niet alles uitleggen." Hij zei nu echter dat hij deze nieuwe verklaring eerder aan ons had gezegd. Dat hij dit eerder aan ons had gezegd was gezien de correspondentie zeer onwaarschijnlijk. Aan het bestuur van Askoscholen had ik dit namelijk nog gevraagd voordat ik mijn klacht bij de Commissie indiende. Regio-manager Jan-Willem van Schendel gaf vervolgens geen antwoord op deze vraag in zijn brief aan ons. Het stond ook niet in het schriftelijke verweer van de heer Berkers op onze klacht bij de Commissie. Overigens was de reden die Maarten Berkers uiteindelijk op de hoorzitting gaf op zijn zachtst gezegd gezocht. Het had te maken met dat er niet teveel nieuwe kinderen op dezelfde dag in een bepaalde klas konden instromen. Hij wou niet afwijken van zijn regel dat er maximaal één nieuwe kleuter per dag in een kleuterklas mag instromen.

In het schriftelijke verweer van de heer Berkers stond een opmerking over hoe een gesprek met de vertrouwenspersoon was verlopen. In mijn reactie op het verweer had ik een geluidsopname van dit gesprek meegestuurd aan de Commissie. Mij was aangeraden deze opname te maken door een goed ingewijde ouder van de Sint Antoniusschool. Daar had zich recent een soortgelijk ernstig pestschandaal afgespeeld als in 2011 op de Lidwinaschool.

Zo'n opname maken mag gewoon. En het is nodig. Want uit de opname blijkt dat het gesprek heel anders verlopen is dan de Maarten Berkers en Diane Middelkoop deden voorkomen in hun schriftelijke verweer. Tijdens de hoorzitting gingen Middelkoop en Berkers erover sputteren. Diane Middelkoop wil niet dat deze opname openbaar wordt gemaakt. Waarom niet? Wat heeft Askoscholen te verbergen? Helaas nam de Commissie de opname niet in behandeling. Dat doen ze nooit want met geluidsopnames kan geknoeid worden.

De Commissie Onderwijsgeschillen doet zo wel erg weinig aan waarheidsvinding. Het is veel makkelijker om met brieven en emails te knoeien dan met geluidsopnames. Daarom is het onzin om geluidsopnames uit te sluiten en brieven en emails niet.

Opmerkelijk was tijdens de hoorzitting Diane Middelkoop's felle verzet tegen een eventuele beoordeling van de geluidsopname door de Commissie Onderwijsgeschillen. Wilde ze niet weten of de weergave van de heer Berkers gesprek wel gepast was? Wilde ze dit niet zelf beoordelen?

Lees verder: Hoe reageert de Lidwinaschool op kritiek van de Onderwijsinspectie?